Memoo

Het leven in schuilkelders

Venray kent bij het begin van de oorlog twee grote psychiatrische ziekenhuizen: Sint Servaas voor mannelijke patiënten en Sint Anna voor vrouwelijke.

Op 30 september 1944 vallen er geallieerde bommen op Venray. Uit vrees voor nieuwe aanvallen worden alle patiënten in de kolenkelders ondergebracht. Ook in de dagen erna vinden er nog vaak beschietingen en bombardementen plaats. Iedereen blijft zoveel mogelijk in de kelders, die daarvoor natuurlijk helemaal niet geschikt zijn. De hygiënische situatie verslechtert daardoor snel, ondanks alle inspanningen van de zusters.

Op 16 oktober volgt de laatste zware artilleriebeschieting. In drieëneenhalf uur tijd worden 15.000 Britse granaten op Venray afgevuurd. Eén van de mensen in de kelder beschrijft het als volgt: “Ieder ogenblik zijn er gelijktijdig verschillende ontploffingen, er is geen gelegenheid om op adem te komen, steeds regent het granaten, horen we doffe slagen.”

In de loop van de dag komen de eerste Britten in de buurt van Sint-Anna. Pas dán horen zij voor het eerst dat er geen Duitsers wonen, maar psychiatrische patiënten. Samen met vluchtelingen uit de wijde omgeving blijken er in totaal 4.000 (!) mensen te schuilen in de kelders van beide ziekenhuizen.

Vanwege het aanhoudende oorlogsgeweld moeten alle bewoners van Venray op last van de bevrijder worden geëvacueerd. Daar horen ook de vele honderden patiënten bij, die na negentien dagen in de kolenkelders van Sint Anna en Sint Servaas worden vergebracht naar instellingen elders. U kunt zich wel voorstellen hoe die mensen eruit moeten hebben gezien.

Terug naar Memoo overzicht

© copyright Liberty Park, Overloon 2012